روشهای درمانی

زخم های درجه 2 عمیق و درجه 3، بدون پیوند پوست به موقع بهبود پیدا نمی کنند در واقع نگهداشتن این بافتهای مرده فقط به عنوان یک محل برای التهاب و عفونت عمل می کند. هم اکنون برداشتن زخم سوختگی و پیوند پوست زودرس بوسیله اکثر جراحان سوختگی انجام می شود و روش محافظه کارانه درمان سوختگی بصورت پانسمان و دبریدمان مکرر زخم تا زمان بهبودی زخمهای سطحی و پدیدار شدن بافت گرانولاسیون در زخم درجه 3 و پیوند پوست متعاقب آن، تنها در افراد مسن و کسانیکه جهت بیهوشی و عمل جراحی مناسب نیستند انجام می شود.

برداشتن زخم سوختگی به دو روش لایه لایه  و یا تا روی فاشیا صورت می گیرد که در روش اول برداشتن نسوج آسیب دیده بصورت لایه لایه تا رسیدن به بستر مناسب و زنده انجام می شود و از نظر ظاهری نتایج بهتری دارد.

پس از برداشتن زخم، نوبت به پوشاندن آن می رسد. پوشش ایده ال، پوست خود بیمار است که معمولاً در افراد دچار سوختگی 20 تا 30 درصد ازسطح بدن براحتی  می توان با استفاده از پوست خود بیمار، زخم را پوشاند.

در سوختگیهای وسیعتر، ممکن است پوست خود بیمار محدود بوده و پوشاندن تمام زخم مقدور نباشد در این شرایط استفاده از پوست جسد، کمک شایانی به پوشاندن زخم بیمار می کند بدین صورت که سطح پوست بیمار را بوسیله مش کردن به نسبت یک به چهار افزایش داده و پس از پوشاندن زخم بیمار بوسیله این پوست مش شده، می توان پوست جسد را روی آن قرار داد. ترمیم کامل پوست بیمار 21 روز بطول انجامیده و پوست جسد خود به خود جدا می شود. اگر پوست خود بیمار علیرغم مش کردن به روش فوق باز هم کافی نباشد می توان زخم باقیمانده را مستقیماً بوسیله پوست جسد پوشاند.


گرافت پوست

انتقال پوست از محل دهنده به بستر گیرنده که نیازمند جریان خون جدید است را گرافت پوستی گویند. ممکن است پوست را از فرد دیگری یا حیوانی به عنوان پوشش موقت برای مناطق بزرگ سوختگی استفاده کنند. پوست سالم از بستر کمک کننده  گرفته شده و در محل آسیب دیده ی گیرنده کاشته می شود.

ناحیه ی تحت درمان بسته به اندازه ی منطقه و شدت صدمه، مقدار زمان مورد نیاز برای شفا را تعیین می کند. این زمان ممکن است به 6 هفته یا چند ماه برسد.

ظرف مدت 36 ساعت پس از جراحی رشد عروق خونی جدید آغاز خواهد شد.

 

انواع مختلفی از گرافت پوست وجود دارد:

 

·         Pinch grafts  

قطعه کوچکی از پوست ناحیه دهنده را سرما زده کرده و بر روی زخم قرار می دهند. در این نوع گرافت مرکز پیوند با ضخامت کامل اما دور آن اپیدرم تنها می باشد. رشد آنها در مناطقی از جریان خون ضعیف و در برابر عفونت مقاوم هستند. و هم چنین مقاومت آنها در برابر فشار بهتر از گرافت Split-skin می باشد.

از آنجا که این نوع گرافت آسان است و نیاز به تجهیزات بسیار کمی دارد استفاده آنها در مراکز بهداشتی درمانی مفید است.

 

 

·         Split-thickness grafts 

این گرافت شامل اپیدرم و قسمت نازکی از درم ( ورق های سطحی و برخی از لایه های عمیق پوست ) می باشد. گرافت برداشته شده از بستر کمک کننده ممکن است به 4 اینچ عرض و 10 تا 12 اینچ طول داشته باشند.

پس از پیوند در جای خود این منطقه ممکن است با پانسمان فشرده سازی تحت پوشش قرار گیرد.

 

 

·         Full-thickness grafts

این گرافت شامل اپیدرم و قسمت داخل درم بدون چربی زیر جلدی است و بیشتر برای نقص های عمیق استفاده می شود. عضو گیرنده بایستی کاملا بی حرکت باشد و بستر گیرنده بایستی بیشتر رگ داشته باشد. در واقع این نوع گرافت شامل تمام لایه های پوست از جمله رگ های خونی است. در 36 ساعت رگ های خونی شروع به رشد خواهند کرد.

 

 

·         Pedicle grafts

با این نوع گرافت بخشی از پوست مورد استفاده از بستر اعطا کننده متصل به ناحیه دهنده باقی می ماند و به بستر دریافت کننده متصل باقی خواهد ماند. جریان خون در بستر کمک کننده دست نخورده باقی می ماند. این روش با احتمال بیشتری به دست ها، صورت یا گردن در مناطقی از بدن مورد استفاده قرار می گیرد.

 

 

·         Composite grafts

این نوع گرافت ها شامل پوست و حداقل یک لایه بافت اضافی شامل : چربی، عضله ، غضروف و استخوان است و برای نقص های عمیق استفاده می شود. بستر گیرنده از سایر گرافت ها کوچکتر است زیرا فقط با لبه های گرافت در ارتباط است.

در سیگاری ها و کسانی که به هر علتی در آنها اکسیژن رسانی مختل است میزان موفقیت گرافت کاهش می یابد.

 

موفقیت پیوند پوست ظرف مدت 72 ساعت پس از عمل جراحی تعیین می شود. محل های دریافت کننده و اهدا کننده قبل از عمل جراحی باید عاری از عفونت باشند. بعد از انجام پیوند از حرکت و کشش محل دریافت کننده باید اجتناب شود. برای جلوگیری از عفونت نیاز به پانسمان استریل و تجویز آنتی بیوتیک می باشد.


تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1390-12-24 13:47        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ